|
|
Door Hans Kuné
Ik heb een modern natuurkundige eens horen zeggen: alles wat
mogelijk is in het heelal, zal ook ergens in het heelal gebeuren.
Iets dergelijks geldt ook voor de op vrije mededinging gebaseerde
markt. Ieder produkt dat denkbaar is, zal op enig moment aan de
consument worden aangeboden. De vraag was dus niet of we ooit
digitale sex aangeboden zouden krijgen, de vraag was alleen
wanneer dat zou gebeuren.
Om alle misverstanden te vermijden: ik ben niet preuts genoeg om
tegen porno te zijn. Ik ben het eens met Gerard Reve, die stelt
dat de vrijheid van meningsuiting het onmogelijk maakt porno te
verbieden. Het is alleen wel zo, dat ik porno associeer met een
bedrijfstak waarbinnen men het niet zo nauw neemt met begrippen
als kwaliteit en betrouwbaarheid. Ik vind het een beetje een
smoezelige bedrijfstak, die bestaat bij de gratie van een wat
smoezelige cliëntele. Daar ligt het aan dat ik deze
bedrijfstak tot nu toe nog niet heb geassocieerd met computers en
met software, die bestaat bij de gratie van een stilzwijgende
afspraak tussen de klant en de producent dat er in ieder geval
gestreefd wordt naar een zo hoog mogelijke kwaliteit. Als ik een
compiler koop, verwacht ik tegenwoordig niet meer dat hij
bugs-vrij is. Ik verwacht wel dat de leverancier zijn uiterste
best doet de bugs die erin zitten er zo snel mogelijk uit te
halen en ook dat hij mij op een faire manier van nieuwe releases
voorziet. Er bestaat tussen de leverancier en mij derhalve een
verhouding die ik samenvat onder het trefwoord: de leverancier is
geen louche patjepeeër, maar een hardwerkend persoon die net
als ik zijn brood in het zweet zijns aanschijns moet verdienen.
Vanwege dit verwachtingspatroon raak ik in de war als ik een
computerwinkel binnenstap en dan plotseling tussen de blote
borsten, billen en vochtige vagina's sta. Maar wat ik niet voor
mogelijk hield is toch gebeurd: de digitale patjepeeër is
opgestaan en biedt mij zijn op cd-rom geperste waren aan.
Een mens is nooit te oud om te veranderen en wij dienen te allen
tijde bereid en in staat te blijven om de schakelaars in ons
hoofd om te zetten. Maar ik moet bekennen dat me dat dit keer
niet meeviel. Ik deel dit de afdeling marketing van de
winkelketen Byte maar mee. Misschien dat het aan mijn leeftijd
ligt, of misschien heb ik het wel mis en ben ik gewoon toch wel
degelijk erg preuts, ik weet het niet, maar er moesten wel erg
veel schakels om. In één klap zag ik de gehele
computerindustrie (ten onrechte natuurlijk) in een geheel ander
licht en al die mannen die daar door de zaak scharrelden erbij en
wat nog het ergste was: mezelf ook. Liepen daar in die
regenjassen nu leergierige hobbyisten rond, hardwerkende
zakenlieden, eerzame ambtenaren in middagpauze en energieke
adviseurs, of was dat een heavy-porno-user die er achter me in
mijn nek stond te hijgen? Plots bleek het niet meer zonder meer
duidelijk wat er in deze winkel aan wat voor soort klant wordt
verkocht.
Nu moet het me van het hart, dat het me in de kern van de zaak
een zorg is wat het marketingbeleid van Byte is. Een paar dagen
later merkte ik echter, dat ik toch nog een paar schakelaars te
weinig had omgezet. De cd-rom heeft niet alleen Byte veranderd,
maar heeft wel degelijk impact op de bedrijfstak in zijn geheel.
Dat besefte ik toen mijn zoontje thuiskwam met zijn eerste
spelletje op cd-rom en me sip meedeelde dat hij vijftig gulden
had uitgegeven aan allemaal flight-simulators die het niet deden.
Gecontroleerd. Nog eens gecontroleerd. En inderdaad: ze deden het
stomweg niet. Althans niet allemaal. En wat ook een
teleurstelling voor hem was: hij had helemaal geen echte
spelletjes gekocht, maar demo's van spelletjes. Ik wist wel dat
er dit soort cd-roms bestonden, maar ik was vergeten hem te
waarschuwen. En met zijn vijftien jaar had hij er natuurlijk niet
aan gedacht eerst de kleine lettertjes te lezen, voor hij zijn
opgespaarde zakgeld over de toonbank schoof. 'Kijk', legde ik hem
geduldig uit, 'er zit een briefje in deze doos en daar staat op
dat je helemaal geen software hebt gekocht. Zie je dat? Je hebt
shareware gekocht en die is niet van jou totdat je nog een extra
bedrag stort op een girorekening. Je hebt met andere woorden een
soort etalage gekocht. En zie je, hier staat ook dat degene die
de etalage ingericht heeft, dat is dus de man die deze cd-rom
heeft laten persen, geen enkele garantie biedt voor het
functioneren of de kwaliteit van de software die erop staat. Als
het ding vol staat met virussen die gehakt maken van mijn harde
schijf: hij wast zijn handen in onschuld. Zie je, hier staat het
heel expliciet: hij is niet verantwoordelijk voor de kwaliteit
van de software, maar alleen voor de kwaliteit van het
distributiemedium. Dus alleen als die disk niet goed zou zijn,
kun je tegen hem iets doen. Maar die disk is prima. High tech.
Werkt als een trein. Het is de software die erop staat, die niet
deugt. Ahum. Snap je?'
Nee, dat snapte hij natuurlijk niet en dat is maar goed ook. Want
als de consument zich er bij zou neerleggen dat dit soort
produkten aangeboden worden, dan zou de gehele digitale
gemeenschap (en niet alleen de billen en de borsten) snel in
handen van digitale patjepeeërs zijn. Stelt u zich de koper
van een boek voor. Hoe zou die reageren als hij thuisgekomen zijn
pasverworven bezit openslaat en merkt dat van sommige
hoofdstukken de letters at random door elkaar heen gedrukt zijn
en dat van andere hoofdstukken slechts eentiende gedeelte is
afgedrukt gevolgd door een gironummer van de auteur met de
boodschap dat daar de rest te koop is? Zou die klant erg onder de
indruk zijn van kleine lettertjes waarop te lezen staat, dat hij
juridisch gesproken geen boek gekocht heeft, maar alleen maar een
halve kilo papier en een potje drukinkt? Nee, hij zou dat een
absurde grap vinden. Maar het is precies deze absurde grap die in
het digitale heelal nu als produkt aan de man gebracht wordt. De
moderne natuurkunde heeft altijd gelijk.
Maar mijn zoontje ook. De verkoper in de computer(?)winkel heeft
niet eens geprobeerd hem op de kleine lettertjes te wijzen. De
disk met de patjepeeër-bits is ingeruild voor software, echte
software, van een spelletjesleverancier die niet alleen
garandeert dat zijn produkten het technisch gesproken doen, maar
die daar zelfs nog aan toe durft te voegen (in grote letters) dat
je het spelletje in mag ruilen als je er geen plezier aan hebt.
Geen haar op ons hoofd, overigens, want we vermaken ons al dagen
lang dol. Een vakman kortom, waar ik graag zaken mee doe.
Leveranciers en consumenten aller landen, verenigt u tegen het
digitale paatjepeeërsdom!
|
|
