Een lange hete zomer

Door Paul Slaa


Terwijl de Europese telefoongebruiker zich puffend en klagend naar een nog-zover-weg-zijnde publieke telefoon begaf, werd in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden historie geschreven. Begin juli werd de meest ingrijpende wijziging van de telecommunicatiewetgeving in zestig jaar aangenomen. Wat is het geval? Onder de huidige wetgeving zijn de zeven lokaal opererende Baby Bells nogal beperkt in hun mogelijkheden: ze mogen geen lange-afstandstelefonie verzorgen, ze mogen geen randapparaten fabriceren en verkopen en ze mogen in hun eigen verzorgingsgebied geen video- en andere toegevoegde waardediensten aanbieden. Op hun beurt zijn ook de lokale kabeltelevisiebedrijven danig ingesnoerd en mogen ze geen lokale telefonie aanbieden. Welnu, onder de nu aangenomen wet hr 3626 - de Modified Final Judgment Bill - zal deze boedelscheiding grotendeels worden opgeheven. Het zal de zeven Regional Bell Holding Companies en hun dochterbedrijven wŠl worden toegestaan video- en andere niet-spraakdiensten aan te bieden over de grenzen van hun lokale verzorgingsgebieden heen. Bovendien mogen ze zelf hardware fabriceren en aanbieden, mits hun produkten van voldoende vs-gehalte zijn. Echter, lange-afstandstelefonie blijft voorlopig verboden, totdat de overheid ervan overtuigd is dat de Baby Bells geen concurrentievervalsende praktijken kunnen uitoefenen. Onder hr 3636 - de Local Competition Bill - zijn kabelexploitanten gerechtigd lokale telefonie aan te bieden, terwijl de lokale telefoonmaatschappijen omgekeerd kabeltelevisiediensten mogen aanbieden, mits ze een structurele scheiding aanbrengen tussen hun telefoon- en kabel-activiteiten. Hoewel het aannemen van een wet door het Huis van Afgevaardigden nog niet betekent dat ook de Senaat akkoord zal gaan, kan nu al wel worden gesproken van een (zij het langzame) aardverschuiving in de Amerikaanse wetgeving. De kans is groot dat tegen Kerst de kaarten geschud zijn en dat de boedelscheiding die sinds de Divestiture van at&t in 1984 (in een lange-afstands-operator en zeven regionale operators) de ontwikkelingen heeft bepaald, uiteindelijk weer wordt opgeheven.

Deze versnelling van het Amerikaanse liberaliseringsproces staat in schril contrast met de inertie die de Europese telecommunicatie-stranden kenmerkt. Leken de oproep van Delors in zijn Witboek van december 1993 en de daaruit voortvloeiende instelling van een committee van topindustri‰len onder leiding van Commissielid Bangemann tekenen van een nieuw Europees elan, de laatste maanden is een wollen deken over het Europees telecombeleid neergedaald. De commissie Bangemann kwam niet verder dan een opsomming van tien vager-dan-vage speerpunt-toepassingen van een Europese electronische snelweg, benevens een oproep om niet minder dan vier (!) nieuwe ambtelijke werkgroepen, stuurgroepen en projectbureaus in te stellen. Het Europees Parlement rook de macht en gebruikte haar nieuwe bevoegdheden om het allereerste Commissie-voorstel wat haar werd voorgelegd toevalligerwijze het telecom-liberaliseringsplan met alle kracht neer te sabelen. Het ziet ernaar uit dat de Europese Commissie in de komende maanden alle steun van de nationale ptt s nodig zal hebben om althans enige vordering in de liberaliseringskar te realiseren. Wat dat betreft kan competitie-Commissielid Van Miert zijn plan om de ptt s te verplichten hun kabeltelevisie-activiteiten af te stoten beter nog even in de bureaula houden.